Voorgeschiedenis
http://lewe2.blogeiland.nl

Top sites
- Speur plaza
- Auto spot
- Gratis weblog
- Nieuwe ringtones
- Webcam chat
- Gratis dating
- Plaatjes kleurplaten
- Verhuur je koophuis

Logs van Voorgeschiedenis
--- Archief ---

Poll



Afbeelding/foto


Blogeiland-blogs
papalongjohn.blogeiland.nl
stefanl1985.blogeiland.nl
charlott.blogeiland.nl
DayDreamer.blogeiland.nl
Tessdefee.blogeiland.nl
directgeldlenen.blogeiland.nl
lamaH.blogeiland.nl
balleteva.blogeiland.nl
mikeiscool.blogeiland.nl
buitenkantvanmijn.blogeiland.nl
html / Webdesign vragen?
Je eigen weblog?

07-02-2010 - Rot gevoel
5 jaar lang woonde ik alleen met mijn 2 kinderen. Ik had geen behoefte in een vaste relatie maar diep van binnen verlangde ik naar echte liefde, net zoals in de films. De relatie met de vader van mijn kinderen werd met de jaren te vriendschapelijk en er speelden ook andere dingen mee daardoor heb ik het op een gegeven moment uitgemaakt.

In 2008 heb ik een man leren kennen en het klikte gelijk. Hij kwam in het weekend, we hadden lol maar hij zou snel gaan emigreren. In het begin vond ik het wel erg want ik dacht dat ik iemand had gevonden om me leven mee te delen. Hij verhuisde snel maar we bleven in contact en ik zou snel naar hem toe gaan op vakantie. Juli 2009 was het dan zover, ik en kinderen gingen bij hem logeren en snel had ik door dat hij niet de juiste man is. Hij was saai, lui, ouderwets, gewoon het tegenovergestelde van mij. Ondanks dat vond ik het wel fijn om bij hem te zijn, ik ging mijn eigen gang als hij op het werk zat en s avonds maakte ik eten voor ons allemaal. Na 4 weken was het tijd om naar huis te gaan, aan de ene kant wou ik zo graag naar huis en aan de andere kant ook niet. Mijn kinderen vonden het helemaal niet leuk, het weer was te warm, ze hadden niemand om mee te spelen, enge dieren noem maar op. Ik vond ze een zeur.

Terug in Nederland bleek ik zwanger te zijn, ik was verbaasd want na 5 jaar een spiraal in te hebben gehad dacht ik dat het niet zou lukken want we hebben eerder onveilig sex gehad. Ik was zo blij toen ik de uitslag zag dat ik gelijk mijn moeder had gebeld. Mijn moeder is een mix van Pessimiste en Optimiste maar meer een Pessimist , haar reactie klonk meer als een teleurstelling. Dagen gingen voorbij en ik voelde me niet echt zwanger, onbewust wist ik dat er iets niet goed zat. Ik ben best een ongeduldig typje en heb ondanks mijn gevoel toch een kleinigheidje gekocht voor de baby. Na 6 weken kreeg ik een miskraam, zonder pijn. Als ik geen miskraam heb gehad dan zou ik ook gaan emigreren.

Ik heb het geaccepteerd , ben verder gegaan en heb het uitgemaakt met die jongen. Na 2 maanden heb ik een andere man leren kennen, hij was niet het soort type man waar ik op zou vallen , bij ons ging het zonder druk. In het begin was het erg leuk, ik denk omdat het voor mij vrijblijvend was. In die tijd voelde ik me heel erg eenzaam, ik verlangde naar liefde en om samen met iemand dingen te doen. Ik verlangde gewoon naar vroeger, naar wat ik met de vader van mijn kinderen had. Na 2 maanden vroeg ik hem om bij me te komen wonen en eigenlijk was het ook wat hij wou, iemand om zijn leven mee te delen. In novemer ben ik naar de dokter geweest om de pil te vragen maar moest wachten tot mijn menstruatie om ermee te beginnen.

Test gedaan, ik ben zwanger. Geen grijntje blijheid, geen band helemaal niks. Ik heb het zo gelaten en dacht er niet meer aan. weken gingen voorbij en ik begon steeds te denken aan een abortus, toen 10 weken zwanger. Voor hem is het zijn eerste en hij wil het graag dus ik heb hem niks gezegd over abortus maar wel gezegd dat ik niks voor de baby voel. Stiekem ben ik naar de dokter geweest en verteld wat ik wou en hoe ik me voel, hij verwees me door naar het ziekenhuis voor een abortus. Ik ben de volgende dag nog gegaan voor een intake, ze hebben een echo gemaakt en een afspraak met me gemaakt om de operatie uit te voeren. Ik ben niet gegaan. Nu ben ik 12 weken zwanger en nog steeds geen band, ik heb nog steeds niet het gevoel wat ik toen had bij mijn vorige zwangerschappen.

Op mijn "vriend" ben ik ook niet verliefd, hij slaapt apart en we hebben af en toe sex. Ik zoek geen toenadering, als man spreekt hij me totaal niet aan. Hij is een lieve, zorgzame man maar er is geen sprake van liefde voor hem. Als mens behandel ik hem met respect, ik kijk niet naar andere mannen en behandel hem goed. Afgelopen week is hij gaan uitlogeren omdat ik tegen hem zei dat ik het wel fijn vind om alleen te zijn. Woensdag is ie weggegaan, ik vond het heerlijk om bij thuis komst niemand te treffen, die avond was ik kotsmisselijk en de volgende dag ook maar het was toch fijn om alleen te zijn.

Ik denk er nu over na om hem te vragen om toch te verhuizen en om alleen in het weekend naar ons toe te komen. Het liefst blijf ik een alleenstaande moeder maar hij mag zijn kind altijd zien als wij niet echt niet meer samen zijn.


Gepost door: JongVolwassen op 07-02-2010 om 12:55
12-01-2010 - Vlinders en afscheid onschuld

Het begon denk ik in groep 8. Zoals ieder opgroeiende tiener vond ik weleens een jongen leuk waarmee ik verkering nam en samen met mijn beste vriendinnen over giechelden.Het hoorde gewoon erbij. Het was heel onschuldig, op de schoolplein elkaar aankijken , na schooltijd samen naar de schoolbus lopen en af en toe een kusje. Ik weet zelf niet wanneer het begon maar er was opeens een jongen in mijn leven gekomen die ik super leuk begon te vinden. Hij zat al op de middelbare school , hij was volgens mij 2 jaar ouder dan ik, ik was 12 jaar. Het gevoel dat ik bij hem kreeg was en is nog steeds onbeschrijfelijk, vlinders in mijn buik, elke keer als ik hem zag werd ik extreem nerveus, hij was dag en nacht in mijn gedachten, na schooltijd haaste ik me altijd naar de plek waar we met een groep jongeren op de schoolbus moesten wachten. En ja hoor daar stond hij al, knap dat hij was, ik kon mijn ogen niet van hem afhouden, ik leek net een stalker. Maar op een gegeven moment had iedereen het door en ik kon er niet meer omheen. Als ik in zijn buurt kwam , bloeide ik helemaal, een gevoel van geluk vulde mijn hart. 


Niet lang daarna , ging ik naar de 1e klas vbo, 13 jaar en nog steeds verliefd. Ik kan niet zeggen dat we verkering hadden maar hij gaf me wel genoeg aandacht en voor mij was het voldoende. Misschien gaf hij me wel op de verkeerde manier aandacht maar mijn gevoel werd daar niet minder door. Ik ging hem ook minder zien omdat hij volgens mij bezig ging houden met andere dingen dan school. Dus deed ik al mijn best om hem ovaak het kon te zien al was het maar heel eventjes. In de schoolbus was iedereen een soort van vrienden van elkaar. Mijn liefje had een vriend, die ook bevriend was met mijn oudere broer en ik weet niet wat ze toen dachten maar hebben toen een plan bedacht om me bij hem thuis te krijgen.


 Zo tot over mijn oren verliefd ben ik op een middag na schooltijd bij hem thuis geweest waar mijn liefje, zijn broertje en die vriend aanwezig was. Ik ging natuurlijk voor hem, voor de jongen waar ik zo verliefd op was. Het was zo spannend want door hem werd ik voor het eerst gezoend, het was zo perfect, zijn tong in mijn mond, dat ik uberhaupt zo dichtbij hem kon zijn was voor mij al een hele overwinning.


Nu komt het, hij als 16 jarige jongen met andere bedoelingen dan de mijne heeft mij overgehaald om met hem de liefde te bedrijven. Voor mij , al was ik 13 jaar, was het een moment om mijn liefde met hem te delen, hem laten weten dat ik voor altijd dezijne wil zijn. Dat hij de jongen is waar ik van houd. Hij kleede me langzaam uit en probeerde me te penetreren maar het ging niet, Ik was nauw en het deed verschrikkelijk veel pijn. Hij stopte en ging naar de woonkamer en toen de deur van de slaapkamer weer open ging stond daar zijn jongere broertje van 14 jaar.


Verbaasd stond ik op en schudde nee, ik wil niet , ik wil niet dat hij mij ontmaagd maar ik had toen niks meer te zeggen. Ik weet niet eens meer hoe het ging maar dat ik ontmaagd werd door zijn broertje is een feit. Vastgehouden werd ik op bed door mijn liefje, zijn broertje en vriend zodat ze om de beurt bij mij naar binnen konden. Het was geen pretje, ik vond het niet fijn dat ik zo behandeld werd maar zelfs toen nadat het was gebeurd, was ik nog steeds super, super verliefd op hem dat het hele gebeuren mij nog 2 keer overkwam en de laatste keer kwam mijn moeder erachter, einde spelletje voor de jongens. Zo heb ik afscheid genomen van mijn onschuld. Verliefd was ik nog steeds maar kreeg geen ruimte meer van mijn moeder om bij hem in de buurt te komen, Dagen, weken, maanden dacht ik aan hem, ik kreeg verkering met andere jongens maar nooit verliefd geweest op een ander.


Na 7 jaar hebben we elkaar weer gevonden! Het gevoel was net als vanouds, ik had totaal geen controle meer over mijn zintuigen, ik werd letterlijk misselijk niet van afschuw maar van alle emoties die ik tegelijk op dat moment voelde. Hem zien was een hele sensatie en ik moet eerlijk zeggen, die verliefdheid van vroeger kwam nu heftiger terug. Helder denken kon ik niet, aan mijn toenmalige relatie kwam een deuk in en sinsdien is het nooit meer goed gekomen. Mijn jeugdliefde heeft me in mijn jeugd en vele jaren later mijn leven helemaal op zijn kop gezet.


Ondanks alles heeft hij altijd een plek in mijn hart wetend dat het nooit gezond zou zijn om met hem een relatie aan te gaan. We zijn nu vrienden en dat is voor mij voldoende .



Gepost door: JongVolwassen op 12-01-2010 om 10:51
10-01-2010 - Ritje vanuit Schiphol

Als 13 jarige meisje werd ik naar Nederland gestuurd voor een betere toekomst, volgens mijn moeder en familie want in mijn cultuur bemoeit iedereen met elkaar. 17 october 1995 stap ik voor de 3e keer, in mijn eentje, een vliegtuigtuig in. Spannend was het wel want ik woonde op mijn 8ste tot mijn 9e in Nederland en dat is mij altijd bijgebleven. Als je jong bent ervaar je die dingen toch anders. Na vele uren in het vliegtiug te hebben gezeten kwamen we eindelijk aan op Schiphol waar een tante mij zou opwachten. Eenmaal door die deur verwacht je dan toch dat er iemand op je staat te wachten maar ik zag niemand. Ongeduldig dat ik ben , ben ik een taxi gaan regelen om naar mijn tantes huis te gaan. Buiten bij de taxi's sprak een taxi chauffeur aan en vroeg hem hoeveel dat me gaat kosten. Het was een lange aardige blonde meneer die met een glimlach op zijn gezicht het bedrag uitsprak; 400 gulden. Dat was wel even schrikken, voor de zekerheid nog een keer gevraagd en na overleg met zijn collega zei hij , ja het is echt 400 gulden.


Nou ja dan moet het maar he, ik ben ingestapt en zo begon mijn reis naar mijn tantes huis. Ik stond er niet bij stil, ik als 13 jarige nooit een taxi genomen en opeens zat ik in een taxi en 400 gulden lichter. Het was best wel gezellig dat ik in mijn enthousiasme tegen de taxichauffeur zei dat ik nu door hem helemaal" Bloot " ben maar ik herstelde me meteen en onder een hoop gelach dat ik bedoelde dat hij mij "Blut" had gemaakt.


Een mooie october dag was het wel,met veel zon. Langs de snelweg, zag je dan hele rijen Tulpen van alle kleuren. Ik was daar zo van onder de indruk dat ik zonder meer van mijn Ritje heb genoten. Ik wist het adres van mijn tante en daar kwam ik uiteindelijk aan ,veilig en wel. Tijd om afscheid te nemen van mijn vriendelijke taxichauffeur.



Gepost door: JongVolwassen op 10-01-2010 om 13:24

Statistieken
Hits vandaag: 1
Hits totaal: 6442
Aantal logs: 3
Aantal reacties: 0

Mail beheerder


PHP Parsetijd: 0.022 sec, MySQL 16 queries in 0.015 secs